
Mis manos sudan, mis pulsaciones se aceleran cada vez más, una fuerza enorme obliga a mi cuerpo a mirar hacia atrás, pero no puedo volver mi cara, no ahora no, mi cuerpo dice una cosa y mi cabeza otra.
Es increíble lo rápido que funciona mi cerebro en este momento, el camino, los pasos, la rapidez y mis pensamientos. Y no paro de darle vueltas a una sola cosa, voy a morir, no se cuando pero lo haré, y no dejaré este mundo sin haber enviado mi mensaje y transmitiros todo lo que llevo dentro... Solo necesito lápiz y papel.
Mi cerebro está exhausto, no podía mirar para atrás porque no había nada, pero ahora es distinto, he empezado a escribir. El lapiz se resbala de mis manos, mi letra es ilegible, pero ahora... ahora ya puedo mirar para atrás.
Es increíble lo rápido que funciona mi cerebro en este momento, el camino, los pasos, la rapidez y mis pensamientos. Y no paro de darle vueltas a una sola cosa, voy a morir, no se cuando pero lo haré, y no dejaré este mundo sin haber enviado mi mensaje y transmitiros todo lo que llevo dentro... Solo necesito lápiz y papel.
Mi cerebro está exhausto, no podía mirar para atrás porque no había nada, pero ahora es distinto, he empezado a escribir. El lapiz se resbala de mis manos, mi letra es ilegible, pero ahora... ahora ya puedo mirar para atrás.
1 comentario:
a miña entrada e a primeira en comentar...
Sinxelamente, apoio este proxecto suicida...
Oh, si... Esto colle forma :D
ámOte :)
Publicar un comentario